ΓΑΠ και Σαμαράς μας δουλεύουν ψιλό γαζί και οι πολιτικές κότες που τους κακαρίζουν από δίπλα τους ψηφίζουν ό, τι τους σερβίρουν.
Ο πρώτος κυβερνά με εκβιασμούς και απειλές ξεκινώντας από το Μνημόνιο 1 και συνεχίζοντας με τις Δημοτικές Εκλογές, το Μεσοπρόθεσμο, το Πολυνομοσχέδιο και όλους τους εφαρμοστικούς με μόνο παρανομαστή τη σωτηρία της χώρας από την οικονομική της καταστροφή.
Ο άλλος ονειρεύεται καρέκλα Πρωθυπουργού και πιστεύει ότι ο ίδιος θα διαχειριστεί καλύτερα το δράμα μας. Όμως γελιέται, δυστυχώς και για μας. Έκανε πιο εύκολη τη δουλειά του Παπανδρέου όταν απεχώρησε από τη συζήτηση τραβώντας μαζί του τα πολιτικά πιόνια- βολευτές που δίχως δεύτερη σκέψη τον ακολούθησαν στον πολιτικό γκρεμό που ο αντίπαλος Παπανδρέου άνοιξε. Ωχ θεέ μου!
Βέβαια, κανένας πράσινος ή μπλε βολευτής δε θέλει εκλογές και αυτό γιατί πολύ απλά κανενός η θέση δεν είναι εξασφαλισμένη εάν γίνουν εκλογές. Αν σου έλεγε κάποιος ότι πάμε για εκλογές και χάνεις τα 8. 000 ευρώ το μήνα, περίπου, σε μια χώρα που ανακάλυψε- για τη Βουλή της- ότι το έτος έχει 16 μήνες, εσύ τι θα έκανες? Θα έριχνες την κυβέρνηση? Δε νομίζω. Νιάου…Μπεεεε!!!
Το αδιέξοδο που βλέπει όλη η Ελλάδα μπροστά της αυτοί το αντιμετωπίζουν ως ευκαιρία να βγάλουν τα κόμπλεξ κατωτερότητας πους έχουν ζώντας μια ζωή χωρίς οικονομικά προβλήματα και δίχως κανένα θέμα να τους απασχολεί και φυσικά χωρίς να έχουν κολλήσει κανένα ένσημο της πραγματικής αγοράς.
Μακριά από την κοινωνία, μέσα στα ψηλόφραχτα σπίτια τους, θαμμένοι στα πλούτη που δημιούργησαν οι οικογένειές τους παίζοντας σε μας τους κυβερνώντες 50 χρόνια τώρα.
Κι εμείς, έχοντας πουλήσει κάθε ίχνος πολιτικής μας συνείδησης αγοράζοντας μια κρατικοδίαιτη θέση στο δημόσιο τρώμε τα σκατά τους και λέμε και ευχαριστώ.
Στόχος της Ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής δεν είναι η Ελλάδα και οι μισθοί και οι συντάξεις μας. Χέστηκαν για μας, σας το λέω. Στόχος τους είναι απ τη μια η συνειδησιακή υποδούλωση όλων των Ευρωπαίων πολιτών στη λαίλαπα που έρχεται στις χώρες τους εξαιτίας της κρίσης χρέους που οι ίδιες οι πολιτικές τους δημιούργησαν κι από την άλλη να βάλουν γερό χέρι στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της κάθε χώρας. Και φυσικά να μετατρέψουν το ρίσκο που εμπεριέχει η αγορά κρατικών ομολόγων σε καβατζομένο πλέον δάνειο, με ό, τι αυτό συνεπάγεται.
Όχι, δε γράφτηκα στο ΚΚΕ. Αλλά δε μπορώ να αφήσω κομματικές παρωπίδες και παλαιοκομματικές τακτικές και σκέψεις να υπερισχύουν της άποψης για το μέλλον μου, μας.
Δεν είναι σοβαρός όποιος δίνει άφεση αμαρτιών στα κομματόσκυλα που μας κυβερνούσαν από τη Μεταπολίτευση και έπειτα.
Ένα πάντως ξέρω για σίγουρα, απ τον χασάπη που σου δίνει μάπα κρέας δεν ξαναγοράζεις…
Εκ του αποτελέσματος κρινόμαστε όλοι μας, και οι επιλογές μας.
by ago
by pitsirikos
0 ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ:
Δημοσίευση σχολίου